ISTIGHFAR LAN TAUBAT, KUNCINIPUN RIZKI LAN KABERKAHAN

Dening : Muhammad Isnaeni

اَلْحَمْدُ ِللهِ اَّلذِي نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ اَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ اَعْمَلِنَا مَنْ يَهْدِاللهُ فَلاَمُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا. اَشْهَدُ اَنْ لاَاِلَهَ اِلاَاللهُ وَحْدَهُ لاَشَرِيْكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ لاَ نَبِيَّ وَلاَ رَسُولَ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَاِركْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى َالِهِ وَصَحْبِهِ اَجْمَعِيْنَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِاءِحْسَانٍ اِلَى يَوْمِ الّدِيْنِ. اَمَّا بَعْدُ فَيَا عِبَادَ اللهِ اُوصِيْكُمْ وَنَفْسِى بِتَقْوَى اللهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْن

Ma'asyirol Muslimin wa Zumrotal Mukminin rahimakumullah

Wonten ing mimbar jum'ah siang punika, kaparengna kula ngandhani awak kula piyambak, saha ngaturi pepemut dhumateng panjenengan sedaya, sumangga tansah sami syukur dhumateng Allah. Inggih awit sedaya ingkang kula lan panjenengan raosaken menika, sejatosipun namung peperingipun Allah. Lan sumangga tansah ningkataken kualitas iman tuwin takwa, inggih awit namung iman lan takwa menika sak sae-sae-nipun sangu kangge ngadhepi dinten kiamat benjang.

Para Jama'ah ingkang tansah winantu ing rahmating Allah.

Nyambut damel kangge ngupadi rizki pancen asring nelasaken wekdal. Pramila wonten saperangan kaum muslimin ingkang nggadahi pemanggih, bilih menawi priyantun menika samsaya kenceng hanggenipun gegondhelan kaliyan Islam, mila badhe saget ngirangi rizkinipun. Malah kepara wonten malih ingkang hanggadhahi pemanggih, menawi kepingin gampil pados rizki lan kemapanan ekonomi, mila kedah nilar paugeran-paugeraning Islam, mliginipun babagan hukum halal lan haram.

Priyantun ingkang kados menika wau supe utawi namung ethok-ethok lali, bilih Allah menika paring syari'at mligi namung kangge perkawis akhirat kemawon. Kamangka Allah SWT paring syari'at utawi paugeran-paugeran agami punika, ugi supados manungsa saget nggayuh kabegjan lan kamulyan wonten ing donya

Kados dene pangandikanipun Anas Radhiallahu 'anhu ingkang kariwayataken dening Imam Bukhari :

كَانَ أَكْثَرُ دُعَاءِ النَّبِيِّ : رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.

"Satemene donga kang asring kaucapake dening Nabi yaiku , 'Dhuh Pangeran kawula, mugia Paduka kersa paring dhumateng kawula, kesaenan wonten ing donya saha ing akhirat, lan mugia Paduka kersa nebihaken kawula saking siksa neraka."

Ma'asyirol Muslimin a’azza kumullah

Allah lan Rosulipun sampun paring pitedah dhumateng kawulanipun nalikanipun badhe nyambut damel utawi ngupadi rizki. Pramila, menawi kaum muslimin kersa nyadari lan nglampahi pitedahipun, mangka Allah badhe paring gampil henggenipun pados rizki saking arah pundi kemawon, lan Allah ugi badhe paring kaberkahan saking langit lan bumi. Pramila, wonten ing wekdal khutbah menika, kaparengna badhe katerangaken sabab-sababipun sedaya kalawau, inggih supados pemahaman kula lan panjenengan sedaya mboten klentu nalikanipun badhe ngupadi rizkinipun Allah SWT.

Salah satunggaling sabab ingkang baku, rizki saget tumurun inggih menika istighfar (nyuwun pangapuntun) lan taubat. Kados pangandikanipun Nabi Nuh as dhumateng kaumipun :




"Banjur aku dhawuh, "Padha nyuwuna pangapura marang PangeranMu, Satemene Panjenengane (Allah) iku Maha Paring Pangapura. Awit Panjenengane (Allah) kuwasa ngirimake udan kang deres banget, kuwasa nambahi bandha donyamu lan anak-anakmu, saha kuwasa ndadekake pekarangan kang mili bengawan." (Q.S. Nuh : 4)

Ingkang kasebat istighfar lan taubat wonten ing ngriki, mboten namung sekedar wonten ing lisan kemawon, ingkang mboten ngantos konjem wonten ing manah, saha ingkang mboten wonten pengaruhipun wonten ing tumindak padintenan. Ananging ingkang kasebat istighfar , kados dene ingkang katerangaken dening Imam Ar-Raghib Al Asfahani, inggih menika : "nyuwun pangapunten kanthi sarana ucapan lan tindakan saha mboten namung winates ing lesan kemawon."

Dene ingkang kasebat taubat inggih manika :

1. nilaraken sedaya dosa lan tumindak maksiyat,

2. rumaos getun awit dosa ingkang sampun katindakaken,

3. mboten mangsuli tumindak dosa malih, saha

4. asring nindakaken kesaenan kangge nglintoni tumindak dosa ingkang sampun katindakaken.

Sekawan syarat menika mutlak, pramila dereng kasebat takwa menawi tasih wonten syarat ingkang dereng dipuntindakaken. Menawi taubat-ipun menika wonten kaitanipun kaliyan hak-hak kamanungsan, sekawan syarat ing ngajeng katambah setunggal, inggih menika kedah mbebasakan dhiri saking hak tiyang sanes. Menawi menika arupi bandha utawi arta, mila kedah enggal kawangsulaken lan menawi arupi had (hukuman), pramila kedah ngaturi kesempatan kangge tiyang kala wau males, dene menawi arupi ghibah (ngrasani), mila kedah enggal nyuwun pangapunten.

Ma'asyirol Muslimin rahimakumullah

Al Hafidz Ibnu Katsir wonten ing tafsiripun ngendika : "Makna Q.S Nuh ayat 10-12 yaiku, menawa sira padha taubat marang Allah, nyuwun pangapura marang Panjenengane, mangka Allah bakal nambahi rizki marang sira. Panjenengane (Allah) bakal nurunake banyu udan sarta kaberkahan saka langit, ngetokake kanggo sira kaberkahan saka bumi, nuwuhake tetanduran, nambahi bandha donya lan keturunan, ndadekake pekarangan padha tuwuh woh-wohan kang akeh sarta ndadekake kali-kali padha mili kanggo sira kabeh nalika padha arep nenandur.

Imam Al Qurtubi nyebataken saking Ibnu Shabih, bilih nate wonten salah satunggaling priyantun jaler sambat kalian Al Hasan Al Bashri awit gersangipun bumi saha kathahipun siti ingkang sami nela. Lajeng Al Hasan Al Bashri ngendika kaliyan tiyang kala wau, "Enggal njaluka pangapura marang Allah". Wonten malih ingkang sambat awit saking miskin lan fakiripun, lajeng piyambakipun ngendika, "Enggal njaluka pangapura marang Allah." Wonten malih ingkang sowan dhateng Hasan Bashri supados dipun dongaken enggal pinaringan putra, jawabipun sami, "nyuwuna pangapura marang Allah.". Lan nalikanipun wonten priyantun ingkang sambat awit gagal panen, jawabipun ugi sami, "Istighfar-a marang Allah."

Ma'asyirol Muslimin rahimakumullah ...

Wonten ing Q.S Hud ayat 52, ugi kasejarahaken seruanipun Nabu Hud as dhateng kaumipun supados sami istighfar marang Allah.



"Lan (Hud paring dhawuh), "Hai kaumku, njaluka pangapura marang Pangeranmu banjur enggal tobat-a marang Panjenengane, mangka Allah bakal nurunake udan kang deres saha nambahi kekuatan kanggo sira. Lan aja pisan-pisan sliramu mbaleni tumindak dosa."

Dening Ibnu Katsir ayat kasebat dipuntafsiraken, bilih menawi kula lan panjenengan sedaya kersa istighfar lan taubat dhumateng Allah, pramila Allah badhe paring gampil hanggenipun pados rizki, paring kelancaran hanggenipun ngadhepi sedaya urusan, saha tansah njagi pribadi kula lan panjenengan sedaya."

Wonten ing Q.S Hud ayat 3, katerangaken :



"Lan padha njaluka pangapura lan taubat marang Pangeranmu, (mula menawa sira padha gelem nglakoni), mangka Allah bakal paring kanikmatan kang apik saha terus-menerus marang sira nganti tekane wektu kang wus ditemtokake. Lan Panjenengane (Allah) bakal paring piwales marang wong kang padha duwe kautamaan. Ananging menawa sira pada mlengos marang Allah, mangka satemene aku wedi marang siksane kang banget nggegirisi ana ing dina kiamat."

Hanggenipun nafsiraken ayat menika, Imam Al Qurthubi paring piwucal, "Wohing istighfar lan taubat yaiku Allah bakal paring kanikmatan kanthi pirang-pirang manfaat, kang arupa longgare rizki lan makmuring urip. Saha Allah ora bakal paring siksa marang wong kang gelem istghfar lan taubat."

Ma'asyirol Muslimin A’azza kumullah

Wonten ing salah satunggaling hadits, Rosul nate paring pangandika :

مَنْ أَكْثَرَ اْلاِسْتِغْفَارَ جَعَلَ اللهُ مِنْ كُلِّ هَمٍّ فَرَجًا وَمِنْ كُلِّ ضِيْقٍ مَخْرَجًا وَرَزَقَهُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَحْتَسِبُ.

"Sing sapa wonge padha gelem ngokeh-ngokehake istighfar, mangka Allah bakal paring solusi (jalan keluar) nalika rupek lan susah, lan Allah bakal paring rizki (kang halal) saka arah ngendi wae kang ora dinyana-nyana."

Awit saking punika, menawi kula lan panjenengan sedaya ngersakaken rizki ingkang kathah lan barokah, pramila kedah asring ngathah-ngathahaken istighfar. Inggih menika istighfar ingkang mboten namung winates lisan kemawon, awit menawi kados makaten menika sami kemawon ngapusi (goroh)

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.



Read More

SYUKUR MENIKA TANPA SAMBAT LAN NGGRUNDEL

Dening : Muhammad Isnaeni



اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ غَافِرِالذَّنْبِ وَقَابِلِ ِلتَّوْبَةِ وَشَدِيْدِالعِقَابِ ذِى الطَّوْلِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّهُوَإِلَيْهِ الْمَصِيْرُ.

أَشْهَدُ أَنْ لاَإِلَهَ إِلاَّاللّٰهُ وَحْدَهُ لاَشَرِيْكَ لَهْ، بِيَدِهِ التَّوْفِيْقُ وَلْهِدَايَةُ. وَأَشْهَدُاَنَّ مُحَمَّدًَ عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهْ

اللّٰهُمَّ صَلِّى وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُوْلِكَ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍِ وَعَلَى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ وَالتَّبِعِيْنَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍِ إِلَى يَوْمِ ِلْقِيَامَةِ.

اَمَّابَعْدُ، فَيَا عِبَادَاللّٰهِ، أُوْصِيْكُمْ وَإِيَّايَ بِتَقْوَى اللّٰهِ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَتَمُوْتُنَّ إِلاَّوَاَنْتُمْ مُسْلِمُوْنَ

Jama'ah Sholat 'Id yang Dirahmati Allah

Sedaya pangalembana namung kagunganipun Allah. Maha Suci Allah ing wekdal enjing lan sonten. Maha Suci Allah ing Maha Wilasa lan Kawasa, ingkang paring pangapunten dhateng sadaya dosa. Namung dhumateng Panjenenganipun, kula lan panjenengan sedaya ngaturaken panuwun lan nyuwun pitulungan.

Kula hanyekseni bilih mboten wonten Pengeran ingkang pantes kasembah kajawi namung Allah. Sholawat lan salam mugia katur dhumateng Rosulullah Muhammad SAW, dhumateng sedaya keluwarganipun lan para shohabatipun.



Kaum Muslimin Rahimakumullah

Wonten ing wanci siang punika, kula lan panjenengan sedaya kedah langkung kathah hanggenipun ngaturaken panuwun tuwin syukur dhumateng Allah. Awit sedaya rohmat lan kanugrahanipun sampun ka-luber-aken dhumateng kula lan panjenengan sedaya. Kula lan panjengan sedaya saget ngraosaken saha mirsani, bilih ing wekdal punika, kathah sanget priyantun-priyantun ingkang mboten kersa ndhadha dhumateng nikmatipun Allah. Adatipun, senesipun mboten kersa ndhadha (ngakoni), priyantun kathah kala wau kenyih (sambat/nggrundel), alias "terlalu banyak mengeluh dan menggerutu". Malah kepara, hanggenipun sambat/nggrundel kalawau samsaya dangu samsaya kathah lan sora.

Ingkang miskin ngeluh/sambat/nggrundel awit mboten nggadhahi arta. Ingkang sugeh sambat awit angelipun nagih utang. Ingkang tuna/rugi sambat modalipun suda mangka menika utang saking bank. Kepara ingkang bathi kemawon ugi sambat, awit bathi-nipun tasih karaosaken kirang. Ingkang kakung ngeluh awit angelipun pados arta, dene ingkang estri sambat/ngeluh awit arta saking kakungipun kangge blanja mesthi kirang. Guru sambat/ngeluh awit arta sertifikasi mboten enggal kaparingaken. Murid sambat awit angelipun nggarap pendadaran (ulangan). Ingkang dagang ngeluh awit kathah ingkang ngutang. Dokter ngeluh awit pasien-ipun dados kirang. Pasien sambat awit awit awisipun nebus rumah sakit lan obat-obatan. Malah kepara kathah sanget masyarakat ingkang sambat, anggota DPR sambat, pejabat lan mantan pejabat sambat. Pramila ngantos mboten saget ka-etang sepinten kathah-ipun ingkang sambat.



Para Jama'ah rahimakumullah

Priyantun-priyantun kalawau mboten rumaos, bilih naliko sambat utawi nggrundel kalawau, suku lan astanipun tasih saget kaginakaken kanthi normal, mboten kobong amargi wedhus gembel mbledhosing gunung Merapi. Sedaya kulawarganipun tasih wetah lan komplit, mboten wonten ingkang kerem ing laut amargi gelombang tsunami ing Mentawai Sumatera Barat. Priyantun kalawau mboten rumaos, bilih nalika sambat/ngeluh kalawau, netranipun tasih saget kaginakaken kangge mirsani endahing donya, awit mboten pikantuk dampak abu vulkanik Gunung Merapi. Priyantun kalawau ugi mboten rumaos, bilih nalika sambat, nembe kemawon dhahar eca lan sekeca, mboten kados para pengungsi ing Mentawai Sumatera Barat lan sak-ngandhap-ipun Gunung Merapi.



Para Jama'ah Rahimakumullah

Kenging menapa kok sambat? Mangka menawi kula lan panjenengan kersa mirsani, wiwit dusun ngantos kitha, sampun kathah wewangunan-wewangunan ingkang sae lan endah. Sepeda motor merk menapa kemawon wira-wiri ing ratan. Mobil-mobil alus lan kempling sami nggremet ing pundi kemawon. Stasiun TV lan Pemancar Radio swasta tuwuh ing saben-saben kitha. Listrik sampun mlebet ing dusun-dusun.

Saben-saben griya mesthi kagungan TV, kepara malah mboten namung setunggal. Menapa malih ingkang naminipun HP, wiwit tukang becak, bakul bakso, tukang ngarit ngantos pegawai lan pejabat, sedaya kagungan HP. Ananging, kenging menapa kok tasih sambat? Kados-kados gesang kula lan panjenengan sedaya menika sarwa angel. Kados-kados nembe kemawon kebledhosan Gunung Merapi lan ombyaking tsunami. Kados-kados sampun mboten wonten malih nikmatipun Allah ingkang tasih saget dipun-syukuri.



Para Sedherak, Rahimakumullah

Sejatosipun, menawi kersa menggalih, bilih sedaya punapa ingkang kula lan panjenengan sedaya tampi lan raosaken siang punika, sejatosipun nikmat lan rohmat saking Allah. Nikmatipun Allah menika ageng lan kathah sanget. Kula lan panjenengan sedaya hanggenipun mendhet sarwa kontan, tanpa kedah mbayar.



"Lan (elinga) nalika Pangeranmu paring dhawuh, "Satemene menawa sira gelem syukur, mesthi Aku bakal nambah (nikmat) kanggo sira, lan menawa sira ora ngrumangsani (nikamt-nikmatKu), mangka satemene bebendu-Ku banget nggegirisi." (Q.S Ibrohim : 7)



Kanthi menika, kula lan panjenengan sedaya, tansah dipun-enget-aken dening Allah, supados tansah kersa syukur tuwin matur nuwun. Lan insya Allah tasih kathah sanget perkawis-perkawis ingkang prelu dipun-syukuri, mliginipun ing badan kula panjenengan piyambak, saha ing sakiwa-tengen kula lan panjenengan.

Allah paring dhawuh :




"Elinga marang Aku, mangka Aku mesthi bakal eling marang sira. Lan padha syukur-o marang Aku, lan aja pisan-pisan sira ora ngakoni marang nikmat-nikmatKu." (Q.S. Al Baqoroh : 125)



Para jama'ah ingkang binektenan

Syukur awit nikmat-nikmatipun Allah punika saget katindakaken kanthi cara :

1. Ndada (ngakoni) wonten ing manah;

2. Mungelaken raos syukur ing lisan, kanthi atur "alhamdulillah"; lan

3. Ngginakaken nikmat kalawau, jumbuh kaliyan dhawuh lan pikajengipun ingkang Maha Paring Nikmat.

Tiga-tiganipun kedah katindakaken sedaya kanthi saestu. Mboten kawastanan syukur, menawi hanggenipun mbuktekaken namung winates ing lisan kemawon. Menawi kula lan panjenengan sedaya syukur awit tirah-ipun bandha, nanging mboten kersa paring sedakah, temtu kemawon syukur ingkang ka-ucapaken namung lelamisan, punapa malih menawi ngaku syukur, nanging tansah sambat/nggrundel.

Pramila menawi saben-saben pribadhi sampun kersa sami syukur, temtu masyarakat kula panjenengan badhe dados ayem tentrem saha tansah pikantuk rohmat lan berkahing Allah SWT.

بَارَكَ الله ُلِى وَلَكُمْ فِي اْلقُرْاَنِ اْلعَظِيمِ وَنَفَعَنِى وَاِيَّكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلاَيَاتِ وَذِكْرِاْلحَكِيْمِ وَتَقَبَّلَ الله ُمِنَا وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ اِنَهُ هُوَالسَّمِيْعُ اْلعَلِيْمِ

Read More

Wekdal Panjenengan Kirang 5 Menit

Dening : Muhammad Isnaeni*


اَلْحَمْدُ ِللهِ وَالشُّكْرُ ِللهِ وَلاَحَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ. وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اللهِ, نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى اَلِهِ وَصَحْبِهِ وَمَنْ وَالاَهُ وَمَنْ تَبِعَهُ بِاءِحْسَانٍ اِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ. اَشْهَدُ اَنْ لاَاِلَهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَشَرِيْكَ لَهُ. وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. اَمَّا بَعْدُ فَيَا عِبَادَاللهِ اُوْصِى بِنَفْسِى وَاِيَّاكُمْ بِتَقْوَى اللهِ حَقَّ تُقَاتِهِ فَقَدْ فَازَالْمُتَّقُونَ











Ma’asyirol Muslimin wa Zumrotal Mukminin Rahimakumullah



Pinangka Khatib, kaparengna kula ngajak dhumateng pribadhi kula piyambak, saha ngaturi pepemut dhumateng para jama’ah sedaya, sumangga tansah asring emut lan tansah nambahi ketakwaan dhumateng Allah. Awit inggih namung kanthi tansah emut lan takwa kemawon, kula lan panjenengan sedaya, saget nyenyuwun mugi-mugi kapajehaken kanthi tetep ngrasuk agami Islam. Lan mugi-mugi Allah tansah paring pinayungan dhateng gesang lan panggesangan kula lan panjenengan sedaya.



Awit sedaya pangalembana namung kagunganipun Allah. Namung dhumateng Panjenenganipun (Allah) kula lan panjenengan sedaya manembah lan nyuwun pitulungan. Sok sintena kemawon ingkang kaparingan pitedah dening Allah, mangka mboten badhe wonten ingkang nyesataken.



Allah sampun paring pangandika wonten Q.S An-Nahl ayat 18 :




“Lan menawa sira padha ngetung nikmat-nikmate Allah, mangka sira mesthi ora bakal bisa ngetung. Satemene Allah iku Maha Paring Ampunan lan Maha Welas Asih.”







Saking kathahipun nikmat ingkang sampun katampi, kadangkala kula lan panjenengan sedaya dados supe, bilih ingkang karaosaken menika sejatosipun nikmat peperingipun. Saking kulinanipun sehat, supe menawi sehat menika nikmat saking peperingipun Allah. Saking kulinanipun kagungan arta, supe menawi menika ugi peparingipun Allah. Malah kepara kula lan panjenengan sedaya supe, menawi gesang wonten ing alam donya wonten watesipun. Awit maut utawi pejah menika pepesthi ingkang mesthi dumugi.







Ma’ayirol Muslimin ingkang winengku ing berkahing Allah



Nalika wonten tiyang ingkang nembe hamicara, asring pambiwara ngaturi pepemut bilih wekdalipun hanggen wawan pangandikan namung kentun 5 (gangsal) menit. “Nuwun sewu utawi nyuwun pangapunten, wekdalipun kirang 5 menit.”



Kathah-kathahipun priyantun ingkang nembe hamicara menawi pikantuk peringatan kados makaten rade kaget, rumaos menawi tasih kathah bab-bab ingkang baku ingkang dereng ka-aturaken. Ananging menawi ingkang hamicara menika priyantun ingkang wasis lan sampun pengalaman, nalika pikantuk peringatan “wekdal panjenengan kirang 5 menit” mesti mboten badhe kaget, awit sedaya ide lan gagasanipun sampun kathah ingkang sampun ka-aturaken.



Wonten ing suroh Al Insyiroh (Alam Nasyroh) Allah sampun paring pepiling dhumateng kula lan panjenengan sedaya supados mboten leha-leha utawi santai-santai. 2 (kalih) ayat ing pungkasaning suroh menika, Allah paring dhawuh :






“Mula menawa sira wus rampung (saka salah sawijining urusan), banjur padha rampungna urusan liyane. Lan namung dhumateng Allah wae, sira padha nyenyuwun.”







Nalika nglampahi gesang menika, asring kula lan panjenengan sedaya supe bilih wekdal ing alam donya menika winates. Awit jatah umur kula lan panjenengan sedaya ing alam donya menika sampun dipun-watesi kalian maut, kados dene jatahipun tiyang ingkang nembe hamicara kalawau. Rampung utawi mboten gagasan ingkang ka-aturaken, menawi wekdalipun sampun telas, pramila tiyang ingkang hamicara menika kedah enggal mungkasi. Sami kalian gesang kula lan panjenengan, menawi maut sampun dumugi, sampun kathah menapa dereng amalipun, mboten saget dipun-dadosaken alesan.







Para jama’ah ingkang winantu ing kawilujengan



Mboh bilih kathah ingkang ngalami nasib kados dene tiyang ingkang hamicara kalawau, ingkang kaget nalika pikantuk peringatan saking pambiwara. Kathah ingkang nembe sadar nalika wekdalipun sampun kasep. Ngertos-ngertos kedah enggal milih perguruan tinggi awit sampun lulus SMA. Ngertos-ngertos enggal kedah pados pandamelan awit wekdalipun kuliah sampun badhe telas. Mangka tasih kathah mata kuliah ingkang kedah dipun-wangsuli awit bijinipun mepet lan materi skripsi ugi dereng jangkep. Ngertos-ngertos sampun umur 30 tahun, mangka dereng kagungan pandamelan. Ngertos-ngertos sampun 40 tahun, mangka dereng kagungan garwa. Ngertos-ngertos umur sampun 60 tahun, mangka tasih remen nindakaken maksiyat.



Temtu kemawon, menawi sampun kasep mesti mboten sekeca karaosaken. Raosipun sarwa kemrungsung, awit sedaya kedah enggal kapungkasi. Pramila, menawi kula lan panjenengan sedaya kersa ngrumaosi lan ngetung amal ingkang sampun katindakaken saben dintenipun, insya Allah kula lan panjenengan sedaya mboten badhe kaget lan getun; nalika ngilo, jebul rikma sampun kathah ingkang pethak.







Para jama’ah ingkang winantu ing karahayon



Sinaosa umur kula lan panjenengan tasih timur, mboten patut menawi namung dipun-ginakaken sinambi geguyonan, lan mboten patut menawi bab-bab ingkang kirang baken katindakaken. Awit kula lan panjenengan sedaya mboten mangertos, benjang menapa maut badhe dumugi.



Kesempatan gesang kula lan panjenengan sedaya menika winates. Saben dinten kula lan panjenengan sedaya saget nyekseni datengipun wekdal ‘ashar. Nalika wekdal ‘ashar sampun manjing, wekdal produktif ing wanci siang sampun badhe telas, awit srengngenge sampun badhe angslup alias wekdalipun sampun badhe maghrib. Getun utawi mboten, gumantung kalian prestasi ingkang sampun kula lan panjenengan tindakaken.



Ingkang paling sae, sumangga sami ngekhlasaken wekdal-wekdal ingkang sampun kalampahan. Awit mboten saget dipun-tututi malih. Menawi tasih kathah ingkang dereng sempurna, wiwit dinten menika sumangga enggal katebus.



Ing wasana, sumangga kula lan panjenengan sedaya tansah dedonga, mugi-mugi Allah kepareng paring nalar ingkang jernih saha manah ingkang tansah kabimbing dhumateng tumindak kesaenan. Satemah kula lan panjenengan sedaya mboten dados tiyang ingkang rugi, ingkang kapeksa kedah nggetuni wekdal ingkang sampun kalampahan.







بَارَكَ الله ُلِى وَلَكُمْ فِي اْلقُرْاَنِ اْلعَظِيمِ وَنَفَعَنِى وَاِيَّكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلاَيَاتِ وَذِكْرِاْلحَكِيْمِ وَتَقَبَّلَ الله ُمِنَا وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ اِنَهُ هُوَالسَّمِيْعُ اْلعَلِيْمِ

* Staf Sie Urais Kankemenag Kab. Boyolali

Read More

IKHITIAR DAN TAWAKAL

Oleh : Muhammad Isnaeni

اَلْحَمْدُ ِللهِ الَّذِى اَنْزَلَ هَذَا اْلاِسْلاَمَ دِيْنًا وَنِظَامًا, يَهْدِى بِهِ النَّاسَ صِرَاطًا مُسْتَقِيْمًا. اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله ُوَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ, وَكَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا. وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اَرْسَلَهُ بَشِيْرًا وَنَذِيْرًا. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى اَلِهِ وَصَحْبِهِ اَجْمَعِيْنَ اَمَّا بَعْدُ: فَيَا عِبَادَ اللهِ اُوصِيْكُمْ وَنَفْسِى بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَالْمُتَّقُونَ. وَقَالَ تَعَالَى فِى الْقُرْاَنِ الْعَظِيْمِ :مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُونَ اَمْوَالَهُمْ فِى سَبِيْلِ اللهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

Ma’asyirol Muslimin Rahimakumullah,

Allah SWT telah berfirman dalam Q.s Hud ayat 123 :




”Lan namung kagungane Allah apa kang ghaib ing langit lan bumi. Lan namung dhumateng Panjenengane (Allah) baline kabeh urusan. Mula padha nyembah-o lan padha tawakal-o. Satemene Allah iku Maha Pirsa maerang apa wae kang padha kok tindakke.”

Tawakal inggih menika masrahaken sedaya keputusan namung dhumateng Allah lan ndadosaken manah namung tansah pasrah dhumateng Panjenenganipun. Saben-saben muslim namung dipunkeparengaken tawakal dhumateng Allah kemawon. Saben-saben tiyang ingkang iman, kedah ngrumaosi bilih sedaya panggesangan, sedaya manfaat lan sedaya madharat namung wonten ing pamurbaning Allah. Kanthi menika, sedaya tiyang ingkang iman, mesthi masrahaken samudayanipun dhumateng Allah lan badhe ridha dhumateng sedaya kersanipun Allah.

Saben-saben tiyang ingkang iman, manahipun tansah ayem lan tentrem saha mboten badhe ajrih ngadhepi masa depan, awit sampun yakin dhumateng adil lan rohmatipun Allah SWT. Pramila Islam netepaken bilih iman kedah dipunkintuni kaliyan sikap tawakal.




“lan namung dhumateng Allah sira kabeh pada tawakal, menawa sira temen-temen wong kang padha iman.”




”(Inggih namung) Allah, (lan) ora ana sesembahan kajaba namung Panjenengane. Mula, hei kaum mukminin, padha tawakal-o marang Allah wae."



Jama’ah sidang jum’ah rahimakumullah

Tawakal kedah dipun wiwiti kanthi kerja keras lan usaha ingkang maksimal. Mboten kasebat tawakal, menawi kula lan panjenengan sedaya namung pasrah kaliyan nasib kanthi namung berpangku tangan mboten nindakaken menapa-menapa. Sikap pasrah ingkang kados makaten menika sanes hakikatipun tawakal.

Nalika jamanipun Imam Ahmad bin Hambal nate kedadosan, wonten priyantun ingkang klentu hanggenipun negesi sikap tawakal. Wonten ingkang males nyambut damel lan masa bodoh. Nalika dipundangu, piyambakipun matur :

“Kula sampu nate maos haditsipun Rosulullah, ”Menawa sira padha tawakal marang Allah, mangka Allah bakal maringi rizki kanggo sira. Kaya dene Allah maringi pangan marang manuk; manuk iku nalika lunga isih luwe, lan nailka bali dadi wareg.” Pramila kula sampun tawakal dhumateng Dzat ingkang paring rizki dhumateng peksi kala wau.” Mirengaken alesanipun priyantun kala wau, Imam Ahmad lajeng ngendika : ”Sliramu durung ngerti apa tegese hadits kuwi mau. Saktemene Rosulullah wis maringi piwulang, yaiku teka lungane manuk kuwi mau merga nggolek rizkine Allah. Menawa manuk kuwi mau tetep lungguh ana ing susuhe, mesti ora bakal rizkine teka, ora bakal ngalami wareg.”

Kesalahpahaman hanggenipun negesi makna tawakal, ugi nate kedadosan nalika jamanipun Rasulullah SAW. Nate wonten priyantun Badui ngewer (membiarkan) unta-nipun mboten dipuncencang, awit miturut piyambakipun menika cerminan sikap tawakal. Pramila Rasulullah paring dhawuh : ”Cencangen untamu, banjur tawakalo.” (HR. Tirmidzi, Ibnu Khuzaimah lan Thabrani)

Islam paring dhawuh dhumateng sedaya ummatipun supados nderek sunnatullah, mliginipun babagan hukum sebab-akibat. Sahengga usaha keras kedah tansah katindakaken. Wonten ing Al Qur’an Surat An-Nisa’ ayat 102, kula lan panjenengan sedaya sampun mengertos, bilih wonten ing kahanan perang kemawon, sinaosa nembe nindakaken sholat, kaum muslimin mboten dipunkeparengaken nilaraken gaman utawi senjata.”

Sanesipun usaha keras, Rosulullah SAW ugi paring piwucal bilih kula lan panjenengan sedaya kedah nindakaken upaya preventif/pencegahan kangge ngawekani bahaya kebakaran lan penyakit. Nabi ngendika ; ”Patenana lampu-lampu sakdurunge kowe padha turu. Tutupen tandhon-tandhon banyu lan wadhah panganan.”



Jama’ah sidang jum’ah rahimakumullah

Sanajan kula lan panjenengan sedaya kawajibaken nderek sunnatullah, kanthi cara nindakaken ikhtiar sakderengipun tawakal, ananging kula lan panjenengan sedaya, ugi mboten dipunkeparengaken tawakal dhumateng ikhtiar. Tegesipun, kula lan panjenengan sedaya mboten dipun-keparengaken namung njagakke dhumateng ikhtiar utawi usaha ingkang sampun katindakaken.

Sinau, pancen sebabipun kula lan panjenengan pikantuk ilmu. Ngunjuk obat, pancen sebabipun kula lan panjenengan dados sehat. Ananging prelu dados kawigatosan tumprap kula lan panjenengan sedaya, bilih mboten namung sebab kemawon ingkang saget nuwuhaken akibat. Awit kadangkala, wonten sebab ingkang mboten nuwuhaken akibat. Kados dene wontenipun 2 (kalih) pasien ing rumah sakit, ingkang penyakitipun sami, obatipun sami, dokteripun ugi sami, ananging ingkang setunggal saget dados saras utawi gesang, ingkang setunggal malah pejah. Para kadang tani, hanggenipun ngolah sabim-ipun sampun maksimal, sampun ngginakaken alat-alat ingkang modern, bibit ingkang dipun-sebar inggih bibit ingkang unggul lan rabukipun ugi ampuh. Ananging sinaosa mangsanipun rendheng, jawah malah mboten wonten, ama wereng malah samsaya kathah, tundhonipun para kadang tani kathah ingkang gagal panen.



Para jama’ah ingkang winantu ing rahmatipun Allah SWT.

Sinaosa mboten namung ”sebab” kemawon ingkang saget nuwuhaken ”akibat”, ananging ”sebab” mboten saget dipun-tilar. Awit Islam sampun paring dhawuh dhumateng kawulanipun, supados tansah ngginakaken akal (penggalihipun), kanthi ngupadi wontenipun ’sebab” lajeng masraheken kasilipun dhumateng Allah. Awit usaha tanpa wontenipun pitulungan saking Allah, saget kemawon muspra menawi Allah mboten ngeparengaken.

Kanthi menika, saben-saben tiyang muslim, mboten dipun-keparengaken namung ikhtiar kemawon tanpa masrahaken ikhtiar kalawau kalian Allah, awit sikap ingkang kados makaten, saget ndadosaken kula lan panjenengan sedaya sombong, nggumedhe, sok keminter, sok kewanen lan sanes-sanesipun.




”Satemene Allah wus paring pitulung marang sira kabeh (hai kaum mukminin) ing palagan peperangan nalika perang Hunain. Yaiku nalika sira padha gemblung merga saking akehe prajuritmu. Mangka akehe prajurit iku ora bisa nuwuhake manfaat kanggo sira lan bumi kang jembar iku dadi sumpek/ciut, banjur kowe padha mlayu mundur ninggalake glanggang peperangan.”



Q.S At-Taubah ayat 25 ing ngajeng saget kapendhet dudutanipun, inggih menika nalika perang Hunain, kaum muslimin sami congkak/sombong awit kathahipun bala tentaranipun. Ananing kaum muslimin malah kawon, awit namung ngandhalaken ikhtiar kemawon tanpa nyenyuwun pitulungan dhumateng Allah.



Jama’ah Jum’ah Rahimakumullah

Ing pungkasaning khutbah jum'ah siang punika, saget kapendhet dudutan, inggih menika, ikhtiar menika wajib lan tawakal menika ugi wajib. Ananging tawakal dhateng ikhtiar menika dipun-larang keras. Menika supados wonten bentenipun tiyang ingkang muslim kaliyan tiyang ingkang kafir. Tiyang muslim lan kafir pancen sami-sami nindakaken ikhtiar, ananging tiyang muslim sasampunipun ikhtiar lajeng sami tawakal dhumateng Allah, dene tiyang kafir namung tawakal dhateng ikhtiar kemawon.

Makaten, mugi-mugi saget handadosna piwucal lan pangertosan tumprap kula lan panjenengan sedaya.



بَارَكَ الله ُلِى وَلَكُمْ فِي اْلقُرْاَنِ اْلعَظِيمِ وَنَفَعَنِى وَاِيَّكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلاَيَاتِ وَذِكْرِاْلحَكِيْمِ وَتَقَبَّلَ الله ُمِنَا وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ اِنَهُ هُوَالسَّمِيْعُ اْلعَلِيْمِ

Read More